Ekran Nesli Gerçek Özgürlüğü Özlüyor
Sosyolog ve çocuk gelişimi uzmanları Lenore Skenazy, Zach Rausch ve Jonathan Haidt çocuklarla birlikte telefonsuz yaşam hakkında bir anket çalışması yaptılar. Gelin çocuklar telefonları olmaması fikri hakkında ne düşünüyor birlikte görelim.
9 ila 12 yaş arası çocukların yaklaşık yüzde 75’i, arkadaşlarıyla ve hatta yabancılarla etkileşim kurabilecekleri çevrimiçi oyun Roblox’u düzenli olarak oynuyor. Ancak bu anketimize katılan çocukların çoğu, bir yetişkin olmadan dışarıda bulunmalarına hiç izin verilmediğini söyledi.
8 ve 9 yaşındaki çocukların yarısından azı tek başına market koridorlarında dolaşmış; dörtte birinden fazlasına kendi evlerinin ön bahçesinde bile gözetimsiz oynamalarına izin verilmiyor. Oysa çocuklar bize tam da bu tür özgürlükleri özlediklerini söylediler.
Onlardan arkadaşlarıyla vakit geçirmek için en sevdikleri yolu seçmelerini istedik: futbol oynamak ve mahallelerini keşfetmek gibi serbest oyunlar mı; küçükler liginde oynamak ve bale yapmak gibi yetişkinler tarafından düzenlenen etkinliklere katılmak mı; veya çevrimiçi sosyalleşmek mi? Açık ara bir kazanan vardı.
Çocukların yarısına yakını futbol oynamak, mahalleyi keşfetmek gibi serbest ve gözetimsiz oyunları, üçte biri anne babalarının seçtiği gözetimli etkinlikleri ve sadece 5’te biri çevrim içi sohbet tercih ettiğini söyledi.
Çocuklar ekranlar ve gözetim olmadan yüz yüze görüşmek istiyorlar. Ancak pek çok ebeveyn, çocuklarının gerçek dünyada kendi başlarına sosyalleşmelerini kısıtladığından, çocuklar yetişkinlerin gözetimi olmadan vakit geçirebilecekleri tek şeye başvuruyorlar: telefonlarına.
Anne babalar daha fazla çalışmalarına ve daha az çocuk sahibi olmalarına karşın eskiden olduğundan daha fazla çocuklarını denetleme çabasındalar. Gelir düzeyleri ne olursa olsun aileler ücretli etkinliklerin çocuklarının başarısının ve güvenliğinin anahtarı olduğuna inanıyor. Bu yüzden sokak oyunları yerini haftasonu kurslarına bıraktı. Parkta atılan taklalar yerini rekabetçi spor etkinliklerine bıraktı.
Çocuklar hayatlarını, aracın arka koltuğuna bağlı getirilip götürülerek ve aşırı yardım görerek geçiriyor. Bağımsızlıkları azaldıkça, kaygı ve depresyonları artıyor. Ve acı çekenler sadece onlar değil. 2023 yılında, (ABD) sağlık bakanı, aşırı kontrolcülüğün günümüz anne babalarının her zamankinden daha fazla stres altında olmasının nedenlerinden biri olduğunu belirtmiştir.
Çocuklar her zaman yetişkinlerin denetleyebileceğinden daha fazla boş zamana sahip ve bu boşluğu artık cihazlar dolduruyor. “Dışarı çık” ifadesi sessizce “İnternete gir” ile yer değiştirdi. İnternet, endişeli, sığ ve üzücü bir çocukluktan kaçışın tek yoludur.
Bunun için kesinlikle ebeveynleri suçlamıyoruz. Bir zamanlar serbest oyun oynamayı kolaylaştıran sosyal normlar, topluluklar, altyapı ve kurumlar aşınmıştır. Başka hiç kimsenin çocuğu dışarıda olmadığında, çocuklara dışarı çıkmalarını söylemek pek işe yaramaz.
Verilerde ve ebeveynlerin bize gönderdiği hikayelerde gördüğümüz şey hem basit hem de dokunaklı: Ekran başında büyüyen çocuklar gerçek özgürlüğü özlüyorlar. Sanki hiç tanımadıkları bir dünyayı özlüyorlar gibi.
Onlara daha fazla özgürlük vermek ilk başta rahatsız edici gelebilir. Ancak anne babalar çocuklarının telefonlarını bırakmalarını istiyorlarsa, evin kapısını açmaları gerekir Anketimize katılan çocukların neredeyse dörtte üçü “Mahallede yüz yüze oynayabileceğim daha fazla arkadaşım olsaydı, internette daha az zaman geçirirdim” ifadesine katıldıklarını belirtti.
Eğer böyle devam edersek, Silikon Vadisi çocuklara her zaman ulaşılabilir olan ve çocukların her isteğini yerine getiren, giderek daha sofistike hale gelen yapay zeka “arkadaşları” sunmaya devam edecek.
Ancak yapay zeka, çocukların en derin arzularını asla yerine getiremeyecek.
Bu nesil dijital yerliler bile, ebeveynlerinin çoğunun sahip olduğu şeye özlem duyuyor: yetişkinler olmadan, arkadaşlarıyla yüz yüze geçirdikleri zaman.
Günümüzün çocukları çocukluklarını gerçek dünyada geçirmek istiyor. Onlara bunu geri verelim.
